vedalar, başlangıçlar, değişik duygular..

Her veda yeni bir başlangıç mıdır?

Uzun zamandır yazamadığım bu dönem içerisinde evim artık tam anlamıyla bitti :)) Nazar değmesin ama pek bir yolunda gitti herşey... Hazırlıklar son sürat devam ederken davetiyler dağıtıldı, her yeni güne hep yeni heycanlarla uyanıldı. Biraz buruk çokça mutlu....

Bu heycanlardan bir tanesi de cuma akşamı idi... Sözlerle ifade edemeyeceğim kadar değerli olan iki arkadaşım, kardeşlerim..Burcu ve Aslı..

Bana yapmış oldukları Bekarlığa Veda Partisi, değme organizatörleri cebinden çıkartır, çarpar, böler hatta toplar :) Her şey en ince ayrıntıya kadar düşünülebilir mi acaba?? Ve en önemlisi hiç bir sorun çıkmadan o kadar kişi bir ortak noktada buluşturulup bu kadar eğlenebilir mi??

Yer denizin dibi..Hafif İzmir rüzgarı..Fonda harika şarkılar...Her baktığım yerde en özel dostlarım..Gülen yüzler , arada ağlayan gözler..Herkesin elinde tefler, marakaslar...Üstümde bir Mrs. AKIŞ tişörtü:) Daha ne olsun ki..İşte size fotoğraflar...

Evim için çarpı işi

   

Merhaba,

Uzun zamandır birşeyler yayınlayamıyorum. O kadar yoğun ve yorucu bir dönemdeyim ki ruhen ve fiziken kendimi pek iyi hissettiğim söylenemez. Evlilik zor mu bilemem ama evliliğe adım atmak bir hayli zormuş onu anladım. Evinden toplanan her bir parça, ruhundan da aynı oranda eksiliyor. Her daim bir göz dolma anı, iç burkulması ve o günü düşünmek. Nasıl bir tezatlıktır ki yaşanan...En mutlu olduğun an ile mutsuz zolduğun an içiçe.. Evimiz bitmek üzere.. Sadece halılarımız kaldı. Hayallerimin resmini evimde görebiliyorum.O yüzden şanslı kesimden sayılırız. Her şey gönlümüze göre oldu. İlerleyen zamanlarda tek tek her bir köşesini sizinle paylaşacağım. Şimdilik sadece bir köşesiyle idare edin:)

Koltuklarımızın desenine uygun çarpı işi yapmak istedim ve kısa bir sürede bitti ancak çerçeveletinceye kadar sizinle paylaşmak istemedim. Şimdi çerçevelettim ve evimizin en güzel köşesinde gramafonumuzun yanında yerini aldı :)

Annem...

Yıllar önce bir kompozisyon yarışması için anneme bir mektup yazmıştım. Ama daha sonrasında yarışmaya göndermek yerine sadece annemde kalsın ona özel olsun istedim..Kompozisyonun adı "Gün Işığım" idi. Şimdi düşünüyorum da insanların etrafındaki kişilere olan duyguları nasıl değişkenlik gösterebiliyorsa anneye duyulan sevgi ve hissiyat da bir o kadar değişmiyor. Belki 12 sene oldu yazıyı yazalı ama annem hala benim gün ışığım. Özellikle şu dönemimde farkettimki ister yükü üzerimden atma olsun adı isterse işten kaçma, o evet diyorsa evet o hayır diyorsa hayır olabiliyor çoğu karar.
Onun evet dediği şeylere o kadar körü körüne gidiyorum ki işte asıl güven duygusu bu olsa gerek. Yoksa lafta kalmış eşine dostuna sarfettiğin güven sözleri. Gözün kapalı gidebiliyor musun başkasının gösterdiği yoldan??

Karşıyım ben öyle özel günlere aslında.. 364 gün kıymeti zar zor bilinen şeylerin neden 1 gün özeli olsun ki. Gösterebiliyorsan eğer sevgini diğer günlerde de hediyeler falan hikaye kalıyor bunun yanında. 

Şimdi bu yazıyı okurken gözleri dolar anneciğimin.

Anneler günün şimdiden kutlu olsun annem. İyi ki varsın!!

Audrey Hepburn..

Merhabalar,

Ne zaman başladığımı hatırlamıyorum bunu işlemeye. Sanırım çok oldu :) Ama zamanlama da güzel oldu. Özge için işlemeye başlamıştım ve tepsi olacaktı güya:) Son moda pop art kumaşlar karşımıza çıkınca Özge salonu elden geçirmeye karar verdi. Zaten kırmızı, siyah ve beyazın hakim olduğu salonuna bir de bu kumaşlardan yastık ve runner eklenince işlediğim caaanıım Audrey' im de evde baş köşesini almış oldu:) Ehhh sanırım güzel de oldu:)

Aslında kendi evim için bir şeyler işlemeyi çok istiyorum buaralar. Ama vaktim çok sıkıtlı. Sürekli eşya peşinde dolanıyorum:) Bir de tabi evin tam şekli ortaya çıkamadığı için hangi renkleri kullanacağıma karar veremiyorum. Sanırım bir müddet kanaviçelerim askıda kalacak gibi gözüküyor.

Sevgiler,

beyaz küre' de çekiliş

sevgili arkadaşımın bloğunda çekiliş var..katılım için tık tık

Nisan' a Peppe'li Cup cake

Haftasonu Nisan' ın doğumgünüydü. Tam bir peppe aşığı olan Nisan için hazırlanan herşey ve alınan hediyelerin çoğu Peppe ile ilgiliydi.

Ne kadar güzel çocuk olmak. En çok kimi seviyorsun sorusuna bile alınan cevap anne , baba, peppe olabilecek kadar masum..Organizasyonun onun için yapılmış olması, heryerin sevdiği karakterle dolu olması nasıl da mutlu etti miniciği..

Nisan' ın pastanın üstündeki şeker hamurundan yapılmış peppe' yi her öpüşünden sonra dudaklarını yalaması, Peppe' nin aklında hep yenecek bir şey olarak kalma riski de doğurmadı değil.

Tüm bu Peppe sevgisi için ben de Nisan' a ufak bir sürpriz hazırladım. Nisan dahil herkesin çok hoşuna gitti. Bu cup cake' leri yapmak çok ama çok zevkli:)

İzmir' de yaşamak

Etrafın yemyeşil olduğu, güzel sohbetler, en şahane dostalar ve tatlarla dolu bir öğle yemeğinden ofise döndükten sonra oturduğum yerde, kafamı bilgisayardan kaldırıp şöyle bir sola doğru çeviriyorum ve gördüğüm manzara; 

• Denizin üstü güneş yansımalarından ışıl ışıl,
• Denizin tam ortasında arkasından kocaman köpükler çıkartarak ilerleyen bir Karşıyaka-Konak vapuru
• Sere serpe insanlarla dolup taşmış bir cumhuriyet meydanı,
• Sürü halinde uçan bir sürü kuş,
• Paten kayan, bisiklet binen, kuşalara yem atan bir sürü çocuk...
• Kulağımda da bir müzik" ben her bahar aşık olurum "...

 Söyler misiniz bana nasıl şimdi tekrar kafamı çevirip bilgisayara odaklanayım ki:) O kadar güzel bir hava varki bugün İzmir' de!! İnsanın içi cıvıl cıvıl, kafası bomboş..Seviyorum seni İzmir:)